Jaaroverzicht 2007

Een jaar is verstreken… of zou ik zeggen voorbijgevlogen? Naar mijn aanvoelen is 2007 alvast een sneltreinjaar geweest. Op de drempel van het nieuwe jaar blik ik weer eens achterom en haal de noemenswaardige momenten van het voorbije jaar nog even in beeld.

Januari, een maand met mijn (althans zoals het er nu uitziet) voorlaatste examenperiode. In het midden van de maand mocht ik mijn eerste stage meelopen als bezinningsbegeleider. Ik had de smaak meteen te pakken. Met mijn examen “psychologische begeleiding, counseling en basisvaardigheden” mocht ik een eerste pasje zetten in het universitaire examenmilieu. De resultaten waren niet teleurstellend.

Op 2 februari vierden we naar jaarlijkse gewoonte het feest van de Opdracht van de Heer (vroeger gekend onder de naam Maria Lichtmis). Voor mij en mijn familie was het echter een dag in mineur. Die dag verzamelden we in de kerk van Hoogboom voor de uitvaartliturgie van mijn groottante Té(resa) Ceulemans. Zij ruste in vrede. Ze laat in mijn herinneringen en in mijn hart een onvergetelijke indruk na.
Op zondag 11 februari mocht ik radioluisterend Vlaanderen opschrikken door de homilie te houden tijdens de radio-eucharistieviering op Radio 1.
Een weekje later, op 17 februari, mocht ik aanwezig zijn bij de priesterwijding van dom Filip Steeno, osb, te Keizersberg, voorgegaan door mgr. Philippe Bär, osb.
Vastenavond, 20 februari, baden we traditiegetrouw de Witte Vespers te Mal (Tongeren), deze editie uitzonderlijk met mij aan het orgel. De dag erna werden we met as op het hoofd de veertigdagentijd in. Enkele dagen later, op 23 februari, werden Andreas en ik door mgr. Van Looy te Gent onthaald voor een kennismakingsgesprek ter voorbereiding van onze priesterwijding. De dag erna twee vieringen: de kruisoplegging van de vormelingen te Meerhout-Gestel en de gebedsviering voor TDII van KLJ Antwerpen te Herentals.

In maart waren er minder grote uitschieters, maar het gezinsweekend mag niet onvermeld voorbijgaan. De herinnering alleen al geeft me weer lachkriebels.
Daags nadien, op het hoogfeest van Sint Jozef, 19 maart, was de abdij in feeststemming ter gelegenheid van het eerste prelaatsfeest van abt Jos.
Op 29 maart ben ik mijn nieuwe kostuum gaan kopen voor de dankviering in april… de tijd begon te korten voor Pasen en voor de priesterwijding.

Op Palmzondag 1 april (geen grapje) waren er naar jaarlijkse traditie de passievespers. Zo werd de Goede Week ingezet. Tijdens de Paasnacht mocht ik in de Paasjubelzang (Exsultet) de Verrijzenis van de Heer verkondigen. Op Paasmaandag stapte ik na het middagmaal in de wagen naar Zevenkerken (Brugge) voor de retraite ter voorbereiding van mijn priesterwijding. Op terugweg mocht ik voor het laatst als diaken de voorganger assisteren bij de huwelijksinzegening van mijn neef Tom en zijn Vinciane.
Beloken Pasen 15 april 2007 staat voor de rest van mijn leven als een mijlpaal geboekstaafd: mgr. Luc Van Looy, sdb, bisschop van Gent, wijdde mijn medebroeder Andreas en mij tot het dienstwerk van priester. Mijn glunderende gezicht zal ieder die het maar zien wilde getoond hebben dat ik bijzonder gelukkig was (en ben). De foto’s vind je hier nog eens terug. ’s Avonds was ik de voorganger van de laatste paasvesperdienst van 2007. Daags nadien ging ik voor het eerst voor in de eucharistieviering, de dag erop gevolgd door Andreas. Zo waren we ‘gelanceerd’ als pasgewijde priesters.
Medio april passeerde de 5000e bezoeker op deze weblog.
Op zondag 22 april vierde de Christus-Koningparochie ‘hun’ Andreas tijdens zijn dankviering.
De week erna, op Roepingenzondag 29 april, was er feestgedruis in Ekeren. Dankbaar voor alle steun en verbondenheid mocht ik voorgaan in de plechtige en sfeervolle eucharistieviering in mijn thuisparochie. De homilie werd gehouden door medebroeder prior Christophe Monsieur. Zo werd een zonovergoten en feestelijke maand april afgesloten met een onvergetelijk feest. Dank aan allen die door hun aanwezigheid, hun verbondenheid en gebed mijn abdijgemeenschap, mijn familie en mij hebben gesteund.

Op 1 mei was er de jaarlijkse bedevaart naar Kortenbos. Zo werd een afwisselende en feestelijke maand ingezet. Op 6 mei vierden de vormelingen van Meerhout-Gestel hun vormsel, de zaterdag erna, op 12 mei was er de vormselviering te Schoot, waar ik als gastdirigent het kerkkoor mocht leiden. 17 mei mocht ik vroeg uit de veren: Hemelvaartsdag is traditioneel de dag waarop KLJ Antwerpen op bedevaart gaat naar Scherpenheuvel. Om 6 uur ’s ochtends (jawel) vierden we in de kapel van de Pelgrim een stemmige eucharistieviering.

Juni stond in teken van examens en… huwelijken. Tot drie maal toe mocht ik in naam van de Kerk getuige zijn bij de plechtige huwelijksverbintenis van twee verloofden: op 2 juni Jo en Ellen, op 16 juni Nico en Sofie en op 22 juni Bart en Kelly.
Begin juni werd ik verlost/beroofd van mijn wijsheidstanden. Al bij al een uitstekend verwerkte ingreep, die me de inspiratie gaf tot de ‘tandpijnreeks‘, waarmee ik de mogelijkheden van mijn gloednieuwe elektronische piano (Roland FP-7) wereldkundig maakte.
Op 10 juni hielden de Belgen de inmiddels beruchte parlementsverkiezingen die de natie zowat 200 dagen in hun greep zouden houden. Ondanks verregaande secularisering kunnen we stellen dat Kerstmis en Pasen nog steeds (of opnieuw) een bijzondere betekenis hebben, zelfs voor de meest rabiate liberaal.
Op het einde van de maand werd mijn takenpakket in de abdij nog een beetje uitgebreid: sindsdien ben ik verantwoordelijke van het jongerenverblijf “Thagaste” en de bijbehorende gerestaureerde paardenstallen.

Juli werd feestelijk ingezet met op de eerste dag de priesterwijding van mijn kameraad Wim Vangheluwe. Heel Wijnendale stond op stelten… en ge zoudt voor minder!
Daags nadien gingen in Averbode de heerlijke JOVADA 2007 van start rond het thema “Effata”. De foto’s en reacties mogen voor zich spreken.
Dan was het zover voor mijn weblog: een tweede symbolische kaap werd overschreden. Dit keer mocht ik de 10 000ste bezoeker op mijn teller zien verschijnen.
Op 15 juli mocht ik mijn 18e dopelingetje opnemen in de geloofsgemeenschap. Van 23 juli tot 3 augustus ging ik als aalmoezenier op reis met Intersoc naar Valmeinier 1800. Een boeiende nieuwe uitdaging en ervaring.

Zo kwam de tweede helft van de zomervakantie op het toneel. In het weekend van 11 en 12 augustus mocht ik voorgaan in de weekendvieringen van Ekeren-Rozemaai en Ekeren-Schoonbroek. Deze parochies van de federatie Ekeren-Zuid hadden me naar aanleiding van mijn priesterwijding uitgenodigd, zodat de mensen die er op 29 april niet bij konden zijn, me toch ook een keertje “aan het werk” konden zien.
Woensdag 15 augustus vierden we met gepaste luister het hoogfeest van de Tenhemelopneming van Maria (patroonsfeest van de abdijkerk). Twee dagen later zagen ze in Rolduc en Roermond een hele kudde norbertijnen neerstrijken. Onze jaarlijkse canonie-uitstap ging terug naar de roots van de orde: de jonge jaren van Norbertus.
Onze jaarlijkse conventsretraite werd dit jaar begeleid door mgr. J. De Kesel, hulpbisschop voor het vicariaat Brussel.
Op 24 augustus was het weer huwen geblazen: deze keer mocht ik tijdens een zeer stemmige viering de huwelijksbelofte van Stefan en Monique beluisteren en met de kerkelijke instemming bekronen. Een onvergetelijk moment.
Zondag 26 augustus was ik te gast als voorganger van de zondagse eucharistieviering in mijn doopkerk, Sint Theresia Bund (Ekeren), in dezelfde lijn als de andere vieringen in de federatie. Als ze toen geweten hadden waar ik ooit nog zou staan… ze hadden er een ferme scheut koud water bijgedaan!

En zo kwam ik het nieuwe werkjaar in, weerom met een nieuwe uitdaging: bezinningsbegeleider. Na enkele twee- en driedaagses kan ik alvast dit bevestigen: ik heb de smaak te pakken, ik doe het héél graag en hoop dit werk dus nog lang (graag) te mogen doen.
Maar september was ook de maand waarin we plots afscheid moesten nemen van medebroeder Piet Vervaet. Deze boeiende en begeesterde medebroeder zal hier in de abdij, maar ook in de parochie waar hij actief was (Berchem, Groenenhoek) nog lang in de harten en de verhalen verderleven.

In oktober vond naar goede gewoonte het jongerenweekend plaats in ons bezinningscentrum. Deze keer stonden we stil rond de vraag “eerlijk of niet?”. Toch opmerkelijk dat de meeste deelnemers mijn (toegegeven, soms héél) oneerlijke namiddagactiviteit met de nodige sportiviteit en deemoed hebben ondergaan. Bedankt aan alle deelnemers en aan Steven (medebroeder en medebegeleider) voor dit intense en rustige weekend.
Zondag 14 oktober was ik op terugweg van een bezoekje te Wevelgem aanwezig bij de diakenwijding van Alexander Vandaele te Gent. Een prima gelegenheid om mijn wijdingsbisschop nét geen 6 maanden na de priesterwijding even te gaan begroeten.

Hoewel november een zeer drukke maand voor mij was, heb ik er eigenlijk niet veel over te vertellen. Eén ding mag niet onvermeld blijven: op 24 november werd mijn grootmoeder 80. Proficiat, bomma!

Ook december werd door een bijzondere verjaardag getekend: mijn broer (broertje zou in deze bijna misplaatst zijn) vierde op 14 december zijn 25e verjaardag. Een eerste kwarteeuw achter de kiezen, nog 2 à 3 te gaan… we worden oud (man man man).
Om al wat in de kerstsfeer te raken, gingen twee medebroeders en ik op stadsbezoek te Aken. Dat de troon van keizer Karel en de onhoudbare stank van de Theresienbrunnen mij zijn bijgebleven, kan je lezen in de commentaren in mijn foto-album. (stinken!)
Met die kerstsfeer nog in mijn botten (gelukkig de stank danzij een fikse verkoudheid niet meer in de neus) was ik in de optimale staat om voor te gaan in de sfeervolle en drukbezochte kerstviering van de LBK in de Sint-Lambertuskerk te Heverlee. (voor de studenten: de kerk tegenover de Gnorgl) De ingetogenheid tijdens de viering wekte een uitgelaten enthousiasme achteraf. En niet zomaar: de sfeer was adembenemend, de stilte inspirerend en het koor ontroerend. Kippevel, huiveringen, … er zijn geen woorden voor.
Op zaterdag 22 december was ik aanwezig in een zeer stemmige adventswake te Sint Truiden.
Kerstavond… voor de abdijgemeenschap altijd al een druk programma. Dit jaar deed ik een poging om mijn vorige muzikale records te verbreken. Met succes: een kerstsfeer-programma met maar liefst 8 vocale werken, waarvan 4 van Bach en één van Rutter. Om 23u10 vroeg ik me traditioneel af waarom ik me zoiets toch aandoe, om 23u50 was ik weer blij dat ik het aangedurfd heb. Met dank aan medebroeder Jos Bielen voor de begeleiding (muzikaal en moreel) en het geduld.

En zo besluit ik een zeer bijzonder jaar. Wie mij vorig jaar een gelukkig 2007 gewenst heeft, heeft in elk geval resultaat geboekt. Dit prachtjaar kent natuurlijk hoogtepunten die niet herhaald kunnen worden. Maar als mijn leven zou mogen zijn zoals 2007 voor mij was, dan mag ik me misschien wel de gelukkigste jonge kloosterling ter wereld noemen.

Maar… realiteit is altijd veelzijdig. 2007 was voor enkele mensen in mijn naaste omgeving geen feestjaar, maar een jaar van twijfel, rampspoed, ziekte, verdriet en wanhoop. Hoewel dit mijn dagelijkse leven meestal niet in praktische zin heeft beïnvloed, draag ik deze medebroeders, familieleden, vrienden en medewerkers mee in mijn gebed.
Hier wil ik dan ook mijn hoop uitspreken dat het voor die mensen volgend jaar weer in positieve richting mag gaan, of dat de stortvloed van opeenvolgende tegenslagen mag minderen of stoppen.

Tenslotte:
Ook voor mijn blog was het een goed jaar: inmiddels staat de teller fors boven de 17 000 bezoekers. (met een topdag van 173 in mei) Het totaal aantal geposte berichten zit juist boven de 140. Dat maakt een gemiddelde van meer dan 2 posts per week, terwijl één per week mijn oorspronkelijke (maar niet uitgesproken) streefdoel was. ‘k Zal m’n best doen om dit vol te houden. (dus toch een klein voornementje -mini mini- voor 2008)

Met deze laatste post van 2007 (of eerste post van 2008) heb ik alvast de trend weer gezet. Gelukkig nieuwjaar!