KLJ-viering TDII: Van duisternis naar licht

Op zaterdag 9 februari 2008 was ik samen met mijn collega’s van de werkgroep jongerenvieringen van KLJ Antwerpen in Herentals om tijdens de tweede trainingsdagen voor leiding een gebedsviering te houden. Het thema van het weekend was “feestdagen”. Die zondag zou Pasen in de kijker staan. Vandaar dat we besloten om op de vooravond ervan de dynamiek van de Paaswake op te roepen. De viering bestond uit drie momenten, waartussen er met kleine lantaarns op weg gegaan werd naar een volgende locatie. In de eerste ruimte was het donker, op één grote kaars na.

Inleiding bij het begin van de viering

De nacht… hoeveel mensen, groot en klein, zijn er niet bang in het donker?

Wanneer we omgeven worden door de duisternis, voelen we plots weer hoe kwetsbaar we zijn. Want de nacht heeft voor de meeste mensen ook een diepere betekenis. Elke dag en nacht worden we herinnerd aan de gelijkenis die ons eigen leven heeft met het ritme van dag en nacht. Als we jong zijn, zijn we in de ochtend van ons leven, als we oud zijn, rest ons nog een beetje levenslicht voor we de onbekende nacht ingaan.

Christenen hebben de eeuwen door dit beeld gebruikt om uit te drukken wat ze geloven.

Dat geloof komt het sterkste tot uitdrukking in de viering van de Paasnacht.

Na de duisternis en de dood van Goede Vrijdag en de bange stilte van Stille Zaterdag, komen de gelovigen in de nacht van Pasen samen om Jezus’ overgang van de duistere dood naar het licht van de verrijzenis te vieren.

En zo willen ook wij hier vanavond de toch maken van duisternis naar licht, van dood naar leven, van angst naar vertrouwen.

Straks willen we niet alleen in ons hoofd maar ook zelf op weg gaan van duisternis naar licht. Daarvoor worden jullie per twee leefgroepen op pad gestuurd met een beetje van het licht dat hier brandt. Het is belangrijk dat je onderweg de stilte van dit moment meeneemt, zodat je wat kan nadenken over wat we je willen aanreiken. Onderweg zullen jullie per groep één keer stoppen om bij een tekst stil te staan. Daarna komen we weer samen in het licht voor nog een derde en laatste stap. Laat je er onderweg niet toe verleiden te praten, maar profiteer van deze gelegenheid om eens stil te staan bij je eigen weg van duisternis naar licht, van twijfel naar zekerheid.

Nu is het nog donker. Er brandt maar één vlam in ons midden.

Pas als het donker is, valt het op hoe veel licht één vlammetje kan geven.

Eén vlammetje wordt zo het symbool van het uitkijken naar het einde van de nacht, van alles waar we ons zorgen over kunnen maken.

In de geschiedenis van het uitverkoren volk van God zijn er ook heel wat donkere periodes.

In één van die periodes beschreef de profeet Jesaja zijn visioenen van hoop. Hij voorspelt dat het einde van de donkere periode zal getekend zijn door een bijzonder licht: God zal zelf komen om vrede te brengen. In de geboorte van Jezus hebben christenen de vervulling van deze tekst herkend. Je kan Jesaja’s woorden horen in dit lied:

Lied naar Jesaja

Het volk dat wandelt in het duister
zal een groot licht zien, een groot licht.
Hef naar de hemel uw gezicht,
met opgeheven hoofden, luister:

gij die hier woont in ‘t dal der tranen
en van de schaduwen des doods,
gij hoort zijn stap, gij ziet hoe groots
Hij zich zijn witte weg zal banen.

Hij komt met vrede; en geen rampen
geen oorlog en geen bitterheid
zal er meer zijn, geen kind dat schreit,
geen laarzen die in ‘t duister stampen.

Geen liefde gaat er meer verloren,
de onderdrukking is voorbij,
de dood is dood, nu juichen wij,
er is een Kind voor ons geboren.

Er is een Zoon voor ons gegeven,
de Zoon van God die Koning is,
die ‘t licht is in de duisternis,
de weg, de waarheid en het leven.

In de tweede ruimte kregen de deelnemers een tekst te beluisteren over de vier vlammetjes van geloof, hoop, vrede en liefde. Daarna vroegen we hen even na te denken waar zij in hun leven sporen van geloof, hoop, vrede en liefde konden ontdekken en dit op te schrijven. De ruimte was verlicht met theelichtjes, die ze ontstaken met het vuur van de eerste kaars, dat ze meegebracht hadden in hun lantaarns.

De derde ruimte veel meer verlicht: spots, kaarsen. Ook de eerste kaars was meegebracht. Na de onderstaande bijbellezing, de duiding en het zingen van het KLJ-lied werd de fuivenactie voorgesteld: KLJ vraagt aan haar afdelingen of ze bereid zijn om op hun fuiven 10 eurocent extra te vragen per consumptie en dat deel af te staan aan een goed doel. (deze keer een project in Honduras) Zo kunnen kleine beetjes een grote hulp zijn voor mensen dichtbij en veraf.

Matteüs 5, 14-16

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen:
Jullie zijn het licht in de wereld. Een stad die boven op een berg ligt, kan niet verborgen blijven. Men steekt ook geen lamp aan om hem vervolgens onder een korenmaat weg te zetten, nee, men zet hem op een standaard, zodat hij licht geeft voor ieder die in huis is. Zo moet jullie licht schijnen voor de mensen, opdat ze jullie goede daden zien en eer bewijzen aan jullie Vader in de hemel.

 

 

Duiding bij Mt 5

Nu zijn we aangekomen bij onze derde stap.

De kleine vlam van daarstraks is doorgegeven, meegenomen en gegroeid. Jullie hebben geprobeerd het licht een concrete gestalte te geven in jullie leven, door na te denken waar in jullie leven geloof, vrede, hoop en liefde te vinden zijn.
Hier brengen we al dat licht samen, zoals we hier zelf samengekomen zijn.
En hier klinken de woorden: jùllie zijn het licht in de wereld. Jezus geeft zijn leerlingen de opdracht het licht dat Hij is komen brengen door te geven en uit te stralen.
We worden uitgenodigd om zelf een licht te zijn in de duisternis van de mensen rondom ons.
Als we in ons eigen leven lichtjes van geloof, vrede, hoop en liefde hebben ontdekt, is de volgende stap: het licht doorgeven. Van iemand die gelukkig is zeggen we: ze straalt. En dat is wat we jullie wensen: dat jullie zouden mogen stralen. En dat er ook mensen voor jou zouden stralen als het in je eigen leven wat donkerder wordt. En door jouw licht te zien, zullen mensen misschien ook een verwijzing ontdekken naar dat ene grote Licht: God. Want waar mensen voor elkaar vrede, geloof, hoop en liefde voorleven, vermoeden we een spoor van Gods Geest in jullie leven.

Binnen KLJ hebben we jouw licht hard nodig. We hebben elkaars licht nodig. Jullie zijn als leiding van jonge mensen zoals de lamp, waarvan Jezus zegt: een lamp ontsteek je niet om ze onder een korenmaat of een emmer te zetten. Jullie zorgen voor licht in heel het huis, in heel jullie afdeling en misschien nog ver daarbuiten ook.

Hoe kunnen we dat beter uitdrukken dan door nu samen het KLJ lied te zingen… ons lied!

Daarna willen we je nog een tip geven hoe je met KLJ op een speciale manier ook een lichtje kan zijn voor andere mensen.

0 Reacties tot “KLJ-viering TDII: Van duisternis naar licht”



  1. No Comments Yet

Reageer




c

Bezoekers:

  • 51,629 pageviews

Archief