Een stukje pianomuziek waarin ik m’n eigen stijl wat herken…
Dat zou ik die man (Stephan Moccio) wel eens op onze Steinway willen horen spelen. Die Yamaha klinkt leuk, maar mist toch nog een héél klein beetje articulatiemogelijkheden… enfin, een kniesoor die er van wakker ligt. Gewoon genieten is de boodschap!
Het is inderdaad wel herkenbaar