Op zaterdag 9 mei 2009 mocht ik het huwelijk van Hans Santens en Evelien De Saegher inzegenen tijdens de eucharistieviering in de Sint-Theresiakerk te Ekeren-Bunt.
Lezingen:
1 Kor 12,31;13,1-8a
Joh. 15,12-17
Verwelkoming aan het portaal
Beste Hans en Evelien,
nu staan we hier… we hebben een heel lange en intense weg van voorbereiding achter de rug.
De eerste keer dat jullie naar de abdij kwamen om kennis te maken,
hadden jullie waarschijnlijk niet gedacht dat jullie tegen het einde van de rit bijna kind aan huis geworden zouden zijn bij ons.
Als er één ding is, waar ik in elk geval meer dan ooit van overtuigd ben geraakt, is het dit: jullie hebben de juiste keuze gemaakt. Ik sta er helemaal achter.
In naam van de hele kerkgemeenschap mag ik jullie verwelkomen
en meenemen tot bij het altaar van de Heer.
Laten we er samen met al die mensen die er bij zijn van genieten.
Homilie
Broeders en zusters,
“Streef naar de hoogste gaven!”, schreef Paulus aan de christenen van Korinte. De lofzang op de liefde volgt in die brief op een stuk waarin hij beschrijft hoe de heilige Geest aan de christenen verschillende gaven schenkt: wijsheid en kennis, genezingen en profetie.
En al die gaven, al die talenten, zijn voor Paulus waardevol en belangrijk. Ze bouwen de gemeenschap op. Maar één gave is verheven boven alle andere: de liefde. Zonder liefde mogen we nog zo getalenteerd zijn, het haalt niets uit. We mogen alle kennis bezitten over de wereld en wat haar overstijgt, het is onzin zonder de liefde.
Wie de liefde niet heeft, is de armste van alle mensen, hoe rijk hij in hun ogen misschien ook zou zijn. Want wat bestaat is ook eindig. Alleen de liefde vergaat nooit, want zij hoort bij God.
Beste Evelien en Hans, jullie zijn begenadigd met heel wat grote en goede gaven in jullie leven. Die talenten zullen jullie en onze maatschappij nog heel veel vreugde brengen.
En je zal ze ook nodig hebben, wanneer je verder bouwt aan wat jullie hier vandaag met jullie ja-woord een nieuwe start willen geven: jullie liefdevolle relatie.
Jezus draagt zijn leerlingen op elkaar lief te hebben met de liefde die Hij voor hen heeft gehad. Dat klinkt misschien eenvoudig, maar de evangelielezing van deze viering maakt duidelijk dat dit een allesomvattende opdracht is, een hoog ideaal, waar God zelf ten diepste mee verbonden is. Het is “je leven geven voor je vrienden”: liefhebben over alle grenzen heen. Vandaag willen jullie aan God en heel de wereld zeggen: wij schenken onze levens aan elkaar, ons verleden en onze toekomst, onze gaven en gebreken, onze dromen en teleurstellingen.
Maar je zegt ook aan elkaar “Liefste, ik aanvaard je met heel je verleden en met al wat de toekomst brengen zal, met je gaven en gebreken, met je dromen en illusies.”
Je bent al een tijdje samen onderweg… je kent al heel wat van elkaars grote en kleine kanten.
En telkens weer zullen er aspecten opduiken die je zullen verrassen, verwonderen, vertederen, soms ook ergeren. Maar juist omdat je beseft dat je elkaar wil en kan dragen, worden dat allemaal parels aan de kroon van jullie huwelijk, dauwdruppels op het klavertjevier van jullie gezin.
Vandaag komen we in deze kerk samen om jullie relatie ook in Gods licht te zetten. Hij mag van jullie een plaats krijgen in jullie gezin, Hij mag er inspirerend en steunend aanwezig zijn. En dat zal Hij doen, volgens de kenmerken die Paulus aan de liefde toeschrijft: geduldig en vriendelijk, vrijgevig, niet afgunstig, met zorg voor de waarheid, zonder zichzelf te zoeken of zichzelf iets in te beelden.
Zoals Jezus zijn leerlingen er op uit stuurde om te verkondigen, mogen jullie door deze verbintenis een levende verkondiging zijn van Gods liefde. En zoals de leerlingen daar de ene dag beter in slaagden, zo zal het ook voor jullie wel eens moeilijk zijn om dat vuur brandende te houden.
Dat had Jezus ook voorzien. Daarom zei Hij: Wat je de Vader ook vraagt in mijn naam, Hij zal het je geven. Daarom besluiten wij in onze christelijke gebeden zo vaak met “door Christus, onze Heer”. We vragen vandaag in Zijn naam Gods zegenende nabijheid in jullie huwelijk. Wat de toekomst ook brengen zal, Hij zal jullie niet in de steek laten. Net zoals jullie ouders bij jullie doopsel beloofd hebben jullie te dragen en te steunen, heeft Hij gezegd: “naast mijn hand zal je nooit vallen”.
Van thuis uit, op school en bij zoveel andere mensen hebben jullie dat vertrouwen en die grote levenswaarden meegekregen. Jullie zijn ook vast van plan die door te geven aan jullie kinderen. Zo dragen jullie een kostbare schat mee, een rijke erfenis, die jullie op een nieuwe en eigentijdse manier gestalte zullen moeten geven. Een hele uitdaging, maar volgens mij ook een grote genade. Want in de voorbije maanden heb ik mogen ontdekken hoe jullie eerlijk en gedreven op zoek willen gaan naar het goede en zinvolle, met een fijn gevoel voor wat echt is en nooit zonder een vleugje humor.
Het was voor mij een groot genoegen samen met jullie op weg te mogen gaan naar deze dag. De gesprekken en ontmoetingen, het samen zoeken naar de zin en de betekenis van jullie keuze, de gezellige momenten in de abdij, … (en toegegeven: m’n overwinning bij het hartenjagen…)
Dit alles mag nu z’n voltooiing krijgen in dit heilige moment. Moge het voor altijd in onze harten gegrift staan. Amen.
Bedankt!