Huwelijksviering Katleen en Ward

Op zaterdag 16 mei 2009 mocht ik het huwelijk inzegenen van Ward Horemans en Katleen Ceulemans (nee, toch geen familie) te Lint.

Lezingen:
1 Kor. 12,31;13,1-8a
Mt. 7, 21-22.24-27

Verwelkoming bij de intrede

Beste Ward en Katleen,

in naam van de hele kerkgemeenschap mag ik jullie verwelkomen in deze kerk.We zijn blij met de belangrijke keuze die jullie gemaakt hebben.

In december 2008 schreven jullie op jullie huwelijkssite:

“Deze maand zijn we ook bij onze goede vriend Vincent geweest om ons een voorlaatste keer te bezinnen over onzen trouw. Ik word daar “zot” van de stilte maar keer op keer rijden we met rust in het hart en geest terug naar huis! Hoe speelt hij da toch klaar?!”
Laat die rust nu terugkeren in jullie hart en geest. Dan kunnen we voor God gaan staan om Hem te danken voor jullie liefde en jullie toekomst in zijn handen leggen.

Homilie

Als je een huis wil bouwen, dan moet je daar goed over nadenken. Bouw ik op de juiste grond? Gaat er niets inzakken of wegspoelen met de tijd? Bouw ik met de juiste materialen? Ken ik de goede mensen om dat te doen en ben ik zelf ook bereid m’n handen uit m’n mouwen te steken? Anders ga je niet ver komen met je bouwplannen.

Als je wil bouwen aan je geloofsleven, dan is het belangrijk om te weten met welke diepere redenen je dat wil. Mensen die alleen maar over geloof praten of nadenken, komen niet ver.

Jezus vraagt niet alleen om naar zijn woorden te luisteren, maar ook om er naar te leven. Om er iets mee te doen. Want Jezus’ woorden zijn geen regeltjes-om-de-regeltjes. Zijn gebod is de liefde. Een liefde die rechtstreeks met God verbonden is. Een liefde die niet zichzelf zoekt, niet praalt, niet om de schone schijn geeft. Een liefde die nooit vergaat. (1 Kor. 13, 4-8)

Bouwen aan een huwelijk is eigenlijk ook zo. Daarom dat de voorbereiding van deze belangrijke stap in jullie relatie, Ward en Katleen, vrij uitgebreid was. Jullie hebben er met twee serieus over nagedacht en daarna nog eens samen met mij. De blauwdruk is klaar en de fundamenten liggen er al. En nu is het tijd om te beginnen met het gebouw zelf. En daarom zijn we hier samengekomen. Vanaf vandaag zullen jullie niet meer spreken over “mijn vriend Ward” of “mijn vriendin Katleen”, maar over “mijn man” en “mijn vrouw”. Jullie willen jullie relatie duidelijk en ondubbelzinnig op de voorgrond zetten, er een gezin van maken. Jullie belofte van trouw en genegenheid is een boodschap van onvoorwaardelijke aanvaarding. Je schenkt jezelf en je toekomst aan elkaar.

Die zekerheid, dat gegeven-en-gekregen-zijn, zal een grote vrede en een nog groter geluk in jullie leven betekenen. Je weet dat je op elkaar kan rekenen, vandaag, morgen en overmorgen.

Er zullen momenten komen dat het stormt en regent in jullie leven. Dat je door twijfels of irritatie overmeesterd wordt en je afvraagt hoe je in hemelsnaam aan dit avontuur hebt kunnen beginnen. Maar als jullie huis op de rots gebouwd is, zal het niet instorten of wegspoelen. Crisis en conflict horen er nu eenmaal bij. Telkens weer zal je door de ander opgeroepen worden om je eigen zekerheden in vraag te stellen en opnieuw te leren luisteren naar wat de andere echt nodig heeft om gelukkig te zijn. Je zal uitgedaagd worden om creatief en attent te blijven. En als het goed zit, eindigt zo’n crisis dan ook in een schaterlach of een teder moment.

Zoals het noorden en het zuiden bij elkaar horen, maar toch verschillen (Dat zal met de KLJ-afdelingen van Lier niet anders zijn, zeker?), zo kunnen jullie elke dag weer ontdekken dat jullie bij elkaar horen en dat verschillen juist de rijkdom van jullie relatie uitmaken.

Die grote en kleine dingen ontdekken en leren kennen, zal van jullie huwelijk een boeiende tocht maken. En waarschijnlijk ga je op die manier ook heel wat van jezelf ontdekken. Wellicht zullen jullie kinderen jullie daar later ook bij helpen. Op de ene of andere manier kunnen zij een echte spiegel zijn voor jullie, zonnestraaltjes, die geboren worden uit jullie geluk.

Ook namens de provinciale medewerkers van KLJ Antwerpen wens ik jullie veel geluk en vreugde, maar ook hoop en moed waar het nodig zal zijn. Misschien is dit voor jullie engagementen binnen KLJ een beetje een eindpunt, toch ben ik er zeker van dat de vriendschappen die jullie hebben opgebouwd binnen KLJ voort blijven duren en dat je op elkaar kan blijven rekenen.

Wat ik jullie zeker nog wil meegeven op jullie tocht is dit: neem af en toe eens te tijd om stil te staan en te genieten van een rustig moment, een moment waarop je samen of alleen kan nadenken en blij zijn met al het mooie dat er in jullie leven is. En dank dan God, de gever van alles wat goed is. Ik weet heel goed dat dit vandaag de dag niet simpel is. Maar de ervaring leert dat je daardoor juist intenser zal leven. Jezus zegt in het evangelie niet alleen maar: wie naar mijn woorden handelt, maar wie naar mijn woorden luistert en er naar handelt. De twee horen dus samen. Zo zet je een huis op rotsgrond, sterk en stabiel.

Bouw dan met vertrouwen voort aan jullie thuis, aan jullie gezin. Moge de Heer er altijd aanwezig zijn als bron van vertrouwen en vrede, alle dagen van jullie leven. Amen.