Op vrijdag 9 september 2011 traden Kevin Verwimp en Esther Laenen met elkaar in het huwelijk in de Sint-Bavokerk te Zittaart (Meerhout). Tijdens de stemmige viering sprak ik deze homilie uit.
Lezingen:
1 Kor. 12, 3113.8a
Mt 25,31-40
“De liefde is geduldig en goed, zij geeft niet om schone schijn, zij zoekt zichzelf niet. Zij praalt niet.”
Als ik deze woorden van de apostel Paulus herlas met het verhaal van Kevin en Esther in het achterhoofd, dacht ik meteen: ja! Zo is het ook bij hen gegaan. Eventjes je gsm laten gebruiken na een avondje uit… een heel eenvoudig gebaar van goedheid tegenover een medemens in nood. Voor dit bruidspaar was het in 2003 het eerste moment dat de een de ander nodig had.
Geen spectaculaire reddingscène met gierende banden of krijsende menigten, maar een ondubbelzinnig teken van vertrouwen in je medemens.
Daar gaat het ook over in de evangelielezing die Kevin en Esther ons voor vandaag aanreiken. Wat wij voor medemensen doen is niet betekenisloos voor God. Integendeel: Hij is zo verbonden met alle mensen, ook hen die wij misschien als arm, klein, gevangen of ziek zien, dat Hij alles wat wij voor hen doen persoonlijk neemt. Alles wat je voor één van die broers of zussen van Jezus, de Mensenzoon, doet, zal je ook voor Hem hebben gedaan. Als je in het vijfentwintigste hoofdstuk van het evangelie van Matteüs nog wat verder leest, zal je zien dat Jezus daarna de vergelijking ook omdraait. Je kan nog zo toegewijd zijn aan de Heer, zo vroom of braaf… alles wat je niet hebt willen doen voor je medemensen, heb je ook aan God tekort gedaan. Het gaat vaak niet om grote dingen, maar om die kleine dagelijkse tekens van medemenselijkheid, van echte naastenliefde.
Doorheen de eeuwen hebben mensen door dit verhaal wel eens de indruk gekregen dat ze hun hemel konden “verdienen” door goed te doen voor anderen. Dat lijkt mij niet helemaal juist. Want dan is het alsof je door goede daden God probeert om te kopen om toch maar in de hemel te geraken. Terwijl God al van ons houdt. Jezus zegt immers tegen die aan zijn rechterhand, dat hun beloning al vanaf het begin van de wereld voor hen klaarlag. Ze moeten het niet verdienen, ze hebben het al gekregen, gratis, uit pure liefde.
God houdt zoveel van mensen, dat wie dit ook maar een béétje beseft, haast niet anders kàn dan die liefde door te geven. Zet maar eens een emmer onder een waterval… zo’n emmer kan niet alles voor zichzelf houden. Hij blijft overstromen en doorgeven.
Zo is Gods droom voor alle mensen.
En om die overvloedige liefde voor ons zichtbaar te maken, schenkt God vandaag Esther en Kevin aan de kerkgemeenschap als gehuwden: een teken van zo’n grote liefde, dat twee mensen bereid zijn heel hun leven aan elkaar te verbinden, elkaar te aanvaarden en zichzelf weg te schenken aan de ander.
Omdat, hoe stralend ze er vandaag ook uitzien, ze ook beseffen dat ze mensen zijn, die net als wij allemaal daarin soms gehinderd worden door machteloosheid of door wat onze geloofstraditie zonde noemt – alles wat de liefde blokkeert –, willen zij vandaag voor God gaan staan en samen met ons bidden om zijn zegen over hun engagement, hun gezin en hun toekomst.
Esther en Kevin, vandaag zetten jullie de stap om van jullie relatie een verbond te maken. Een verbond is altijd een teken van wederzijds vertrouwen en engagement. Het vraagt van jullie beiden de moed om verder te kijken dan vandaag. Je belooft vandaag dat je alles wat mogelijk is wil doen om elkaar gelukkig te maken. Daarvoor zal je soms je eigen grenzen moeten doorbreken, terwijl je tegelijk ook trouw moet blijven aan jezelf. Dat is een boeiende evenwichtsoefening die nooit zal vervelen.
Trouwen is beloven dat je bereid bent om de liefde die er tussen jullie is te verdiepen en te voeden, haar te laten rijpen tot een boom met talloze vruchten: verbondenheid, eerbied, eerlijkheid, fijngevoeligheid, trouw, vergeving, maar ook vreugde, geluk en de onnoemelijke genade van het ouderschap.
Zoals in de tussenzang gezongen werd, delen we hier samen de overtuiging dat je in elkaar de hemel op aarde ontdekt hebt. Laat deze heilige verbintenis dan voor jullie een baken zijn, dat ook in donkere periodes jullie herinnert aan het feit dat jullie bij elkaar horen, dat jullie elkaars inspiratie en geluk willen zijn. Moge God jullie daarin altijd bijstaan met zijn heilige Geest, die soms als een lichte bries, soms als een laaiend vuur jullie harten meer en meer bij elkaar zal smeden tot een bron waarlangs het hemelse geluk in jullie gezin dag na dag opborrelt.
0 Reacties tot “Homilie voor de huwelijksviering van Esther en Kevin”