Homilie familieweekend: kiezen voor het goede


Naar jaarlijkse traditie kwam mijn familie (Ceulemans, vaderskant) samen te Merelbeke voor een sfeervol ontmoetingsweekend. Op een zonovergoten zondagmiddag vierden we in de openlucht de eucharistie ter nagedachtenis van onze overleden familieleden en ter verwelkoming van de nieuwgeborenen. Tijdens die viering sprak ik deze homilie uit:

lezingen:
Jeremia 1,4-9
Lucas 9,51-62

Doe wel en zie niet om, zegt het spreekwoord.

Kiezen is moeilijk. En toch moeten we van tijd tot tijd belangrijke beslissingen nemen in ons leven. Verschillende mogelijkheden liggen dan voor de hand, maar we kunnen er maar één kiezen. Als je voor het ene kiest, moet je het andere vaak laten gaan. Het begint al op een onschuldige manier wanneer je een kind bent. Wil je die of die jas? Wil je zoute chips of paprikachips? Wat wil je eten voor je verjaardag? Wie wil je uitnodigen voor je communiefeest? Welke sport of hobby wil je doen?
Als je goed naar dat rijtje vragen luistert, hoor je telkens één woord terugkomen: “willen”. Blijkbaar heeftkiezen iets te maken met wat je wilt of niet wilt. Spijtig genoeg is dat niet altijd zo. Want soms moet je ook kiezen tussen twee dingen die je eigenlijk niet wilt: toegeven dat je iets mispeuterd hebt ofwel blijven liegen tegen je ouders.

Wanneer de tijd vordert, komen er alsmaar nieuwe keuzes op je levensweg: studies, een partner, trouwen of niet, of en hoeveel kinderen er welkom zijn, welke naam ze krijgen, hoe je ze zal opvoeden. Soms ook harde keuzes: straffen, relaties die zo niet verder kunnen, al dan niet kiezen voor een slopende behandeling voor een soms nog meer slopende ziekte, keuzes rond erfenissen en keuzes rond je eigen levenseinde of dat van iemand anders. Keuzes maken is moeilijk. De bijbel kan ons daarbij wat inspiratie bieden, een duwtje in de rug en een paar duidelijke principes. Want ook God kiest. Hij kiest voor ons. Hij kiest voor wat zijn liefdesdroom werkelijkheid doet worden. Al van in het prilste begin van ons bestaan kiest Hij voor ons. Daarom zegt Hij, wanneer Hij Jeremia roept: al van in de moederschoot dacht ik aan u. Nog voor wij iets van God konden weten of geloven, stond Hij al klaar met zijn liefde. Zoals zo dikwijls wanneer mensen tot een grote opdracht worden geroepen, sputtert Jeremia tegen: och, Heer, ik ben te jong voor zoiets. En daarom raakt de Heer hem aan en legt zijn woorden in de mond van de profeet. Hij stuurt ons niet zonder zijn steun en bezieling het veld in. Hij blijft ons nabij.

Ook bij de verkondiging van Jezus zijn er mensen die tegensputteren. En bij degenen die er al te enthousiast in willen vliegen, remt Hij kordaat af. Want het evangelie is een splijtsteen: je kan niet een beetje voor het evangelie zijn. Het is voor of tegen. En dat is niet om mensen uit te sluiten, maar omdat de verkondiging van het Koninkrijk Gods een duidelijke en ondubbelzinnige keuze vraagt. Een keuze die zo duidelijk is als het jawoord van God. Want Jezus weet dat het anders niet lukt. Je kan niet zeggen “ik wil een stukje van het rijk der hemelen in mijn leven een plaats geven”. Dat zou hetzelfde zijn als een stukje willen leven of een beetje gezond zijn.

Als je een voor wil ploegen die recht is, zodat je zoveel mogelijk van je veld kan gebruiken om te oogsten, dan mag je niet omkijken. Kiezen voor het goede wil zeggen dat je er voor gààt. Natuurlijk moet je eerst nadenken, maar van zodra je een keuze gemaakt hebt, is er maar één richting: vooruit.
Een voetballer die om de haverklap omkijkt, struikelt over de bal.

Jezus gaat nog een stap verder, zegt iets dat ons misschien een beetje schokt, wanneer Hij iemand roept die eerst nog zijn vader wil begraven. Laat de doden hun doden begraven; u moet het koninkrijk van God verkondigen. Ook voor mij klinken die woorden heel rauw. Maar ze vertellen me ook iets over de duidelijkheid waarmee we voor het goede moeten kiezen. Echt kiezen voor het goede, wil soms zeggen dat we zekerheden die we in ons leven hebben opgebouwd, moeten kunnen loslaten. Familiebanden zijn belangrijk, heel de bijbel bulkt van het belang van ouders en kinderen. En de hoogste wet van God is altijd de liefde. Maar als je familiebanden of je positie of je bezit of je zorgen je dreigen af te houden van het goede, moet je kiezen, soms ook tegen wat er allemaal opgebouwd is in. Beleefdheid is een grote deugd, maar ze mag geen excuus zijn om er in te vliegen.

Ik begrijp het voor mezelf dus zo: in de meeste gevallen is het zorgen voor je geliefde nabije mensen het goede dat je moet nastreven. Maar die zorg is geen wet die boven alles uit gaat. Zelfs familiebanden staan onder het grotere ideaal van het goede, waartoe we vanaf het eerste begin van ons bestaan worden geroepen.

Jezus koos zelf ook. De eerste zin van de evangelielezing van deze zondag luidde: Jezus koos vastberaden Jeruzalem als reisdoel. Hij koos niet voor wat gemakkelijk en aangenaam is. Hij wist of kon weten dat Hij in Jeruzalem uiteindelijk niet met open armen zou ontvangen worden. Hij is de weg gegaan tot aan de dood op het kruis, om aan ons te tonen hoe radicaal Gods liefde voor de mensen is. Hij, de zoon van God, was bereid om de meest schandelijke dood te ondergaan om voor de mensen een teken te zijn dat voor wie écht voor het goede kiest, het kwade en zelfs de dood, nooit het laatste woord krijgen.

Tenslotte nog dat eigenaardige detail van de leerlingen die aan Jezus vragen of ze het vuur uit de hemel moeten afroepen om de Samaritaanse stad te verdelgen. Hij wees hen streng terecht. Wie kiest voor het goede, mag niet neerkijken op wie andere keuzes gemaakt heeft. Ook al heb je misschien het gevoel dat jij gelijk hebt. (En wie denkt dat niet van zichzelf?) Kiezen voor het goede houdt ook respect in voor wie anders denkt of handelt. Het heeft geen zin zich te wentelen in het eigen gelijk. Wie kiest voor het Rijk Gods, nodigt God uit om het middelpunt van zijn leven te worden. En daarvoor moet je niet per se in een klooster gaan wonen. Dat kan elke mens doen in haar of zijn eigen leven. Als je dan het evangelie en God tot het centrum van je leven maakt, dan klopt het niet dat je jezelf toch terug in het centrum zet om op anderen neer te kijken. Dan sla je evengoed de hand aan de ploeg om toch weer om te kijken.

Doe wel en zie niet om, zegt het spreekwoord. Denk op voorhand na, kies bewust en ga ervoor. Dan ligt je levensweg onder Gods zegen. Amen.

Advertenties

0 Responses to “Homilie familieweekend: kiezen voor het goede”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Bezoekers:

  • 111,192 pageviews

Archief

Follow De blog van Vincent on WordPress.com

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 2.191 andere volgers


%d bloggers liken dit: