Homilie voor de 2e zondag van Pasen C


 

Uitgesproken in de abdijkerk te Averbode op zondag 3 april 2016.

lezingen:
Handelingen 5,12-16
Apokalyps 1,9-11a.12-13.17-19
Johannes 20,19-31

inleidingswoord:

Broeders en zusters, hartelijk welkom om samen de tweede zondag van Pasen te vieren. De vreugde om de verrijzenis van Jezus Christus en de barmhartigheid van God brengen ons hier vandaag samen. Deze zondag draagt namelijk naast “Beloken Pasen” ook te naam van “Zondag van de goddelijke barmhartigheid”. In dit bijzondere jubeljaar van de goddelijke barmhartigheid worden we uitgenodigd om ons bewuster te worden van de goedheid en menslievendheid van God. Zo worden we opgeroepen om zelf met liefde en barmhartigheid onze medemensen te tonen hoe nabij de Heer ons wil zijn.

 

homilie:

Broeders en zusters, wie hebben de leerlingen in hun midden gezien? Wat is de betekenis van wat de apostelen beleefd hebben? En wat kan dat voor onszelf betekenen? Dat zijn de vragen die ik mezelf stelde toen ik over de lezingen van deze zondag nadacht.

We horen dit evangelie elk jaar voorlezen, waardoor we misschien een beetje gevoelloos zijn geworden voor de stuitende boodschap die er in zit.

Jezus verschijnt te midden van zijn bange leerlingen. En zijn eerste woorden zijn: “vrede zij u”. Niet “awel, lafaards, waar waren jullie toen Ik jullie het hardste nodig had? Mooi stelletje leerlingen zijn jullie. Allemaal afgedropen en gevlucht en nu als bange wezels in een zaaltje samenhokken in de hoop dat het toch nog goed komt…” Is Goede Vrijdag dan vergeten? Of de verlatenheid en doodsangst van Jezus in de Hof van Olijven?

Als we even terugkeren naar die avond en die verschrikkelijke dag, en we bekijken die in het perspectief van wat er voorheen in het leven van Jezus gebeurde, zien we een totale omwenteling: de man die weldoende rondging en zieken en kwalen genas, zonden vergaf en vreugde bracht, zit in doodsangst te wenen in de tuin van Getsémane. De man die de pijn verlichtte van wie al jaren gebukt ging onder kwalen en discriminatie, lijdt zelf pijn, wordt gegeseld, bespot en gedood. Hij die barmhartig was zoals zijn Vader in de hemel, had toen de barmhartigheid van de mensen nodig. Maar Hij kreeg ze niet. Hij neemt alles op zijn onschuldige schouders, draagt het, strompelend en vallend, naar Golgota en laat zich daar met onze zonden en lasten kruisigen. En zo vernietigt Hij onze schuld. Hij kondigt door zijn leven en lijden de genade van God af, zoals het door de profeet Jesaja voorzegd is, de passage die Jezus zelf voorlas in de synagoge. Hij breekt de sloten en stelt de beveiligingen in vraag, Hij slaat een bres om de stortvloed van Gods barmhartigheid in de wereld, in onze harten, binnen te laten stromen. Paus Franciscus zei vorige week nog: “De barmhartigheid van onze God is oneindig en onuitwisbaar; en wij drukken de dynamiek van dit mysterie uit als een “steeds grotere” barmhartigheid, ik zou zeggen, barmhartigheid die onderweg is, barmhartigheid die alle dagen middelen zoekt om een stap vooruit te gaan, een kleine stap vooruit, vooruit op de onbekende grond van onverschilligheid en geweld.”

God overdrijft door een steeds grotere barmhartigheid. Hij geeft zich helemaal in zijn geliefde Zoon.

En die geliefde Zoon is het die in het midden van de apostelen staat en hen de vrede wenst. In de Bijbel betekent vrede meer dan “geen oorlog”. Het is een situatie waarin alle onevenwicht opgelost is, de schulden zijn vereffend.

En die genade schenkt Jezus aan zijn apostelen: Hij blaast over hen, schenkt hen de heilige Geest, en vertrouwt hen het dienstwerk van de vergeving van de zonden toe. Die vergeving is de meest intense ontmoeting met Gods barmhartigheid, die alles herstelt en aan de mens zijn oorspronkelijke waardigheid terugschenkt. Als we naar God terugkeren van dwaalwegen, dan staat Hij ons zoals in de parabel van de verloren Zoon, op te wachten, niet om ons als dienstknecht, maar als geliefd kind op te nemen.

Deze Jezus is volgens de Apokalyps de Eerste en de Laatste, de Levende. Hij die gestorven was, maar lééft in de eeuwen der eeuwen. Hij heeft de sleutels van de dood en het dodenrijk. Met andere woorden: wat er ook met ons gebeurt: Hij is ons nabij, meer dan we ooit hadden durven hopen. Hij blijft als een wig de deur naar het Koninkrijk van God open houden.

Jezus toont ons de barmhartigheid van de Vader, door de weg naar Hem steeds weer open te maken. Als we straks de hymne voor het jubeljaar weer zingen, dan mogen we vervuld zijn van dankbaarheid om die barmhartigheid en nabijheid.

Paus Franciscus noemde die barmhartigheid een bron van vreugde, gemoedsrust en vrede. Als we dit op deze zondag in onze overweging mogen meenemen, vertrouw ik er op dat de heilige Geest ons kan helpen om in deze tijden van onzekerheid, onverdraagzaamheid, haat en angst de goede houding en woorden helpt te vinden om Gods Rijk zichtbaar en voelbaar te maken voor alle mensen rondom ons. Amen.

voorbede:

Broeders en zusters, laten we ons toevertrouwen aan Gods barmhartigheid en bidden voor wat onze kerkgemeenschap en ons allen ter harte gaat.

Voor alle gedoopten, in het bijzonder voor wie zich voorbereiden om in deze Paastijd het Vormsel of de eerste Communie te vieren. Dat de heilige Geest ons allen tot vrijmoedige en aanstekelijke getuigen maakt van Jezus’ verrijzenis. Laat ons bidden.

Voor slachtoffers van haat, geweld, terreur of discriminatie. Dat hun lijden niet ongezien blijft, maar anderen oproept tot daden van vrede en barmhartigheid. Laat ons bidden.

 

Voor de hulpbisschoppen Leon Lemmens en Jean Kockerols, die 5 jaar geleden gewijd werden. Dat de Heer hun dienstwerk in ons aartsbisdom zegent en goede vruchten doet voortbrengen. Laat ons bidden.

Voor de mensen om wie we bezorgd zijn en de intenties die aan ons werden toevertrouwd. Dat de vreugde van Pasen alle mensen vrede en geluk zal brengen. Laat ons bidden.

Liefdevolle en barmhartige Vader, laat uw overvloedige goedheid altijd onze hoop zijn. Maar ons bereid om uw liefde steeds weer gestalte te geven in woord en daad, zoals het ons is voorgedaan door Jezus Christus, uw Zoon en onze Heer. Amen.

Advertenties

0 Responses to “Homilie voor de 2e zondag van Pasen C”



  1. Geef een reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Bezoekers:

  • 110,894 pageviews

Archief

Follow De blog van Vincent on WordPress.com

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 2.191 andere volgers


%d bloggers liken dit: