Archive for the 'Uncategorized' Category

Dat heet dan gelovig zijn


Sterke column van een boeiende auteur.

markvandevoorde

 

De meewarige blikken ten spijt is Mark Van de Voorde er trots op dat hij katholiek is. In God geloven is niet alleen goed voor de gezondheid, het brengt ook een vertrouwen schenkende attitude met zich mee.

Mark Van de Voorde

God maakt gelukkig. Onder die intrigerende kop stond een bespreking van het boek God bewijzen van Rik Peels en Stefan Paas (DS 21 november). Ik geef het toe, die kop kan boven mijn hoofd worden geplaatst. Ik ben gelukkig en dat zou wel eens met God te maken kunnen hebben. Ik beken: ik geloof. Meer nog, ik ben christen, zelfs katholiek.

Gelovigen hebben meer vertrouwen in de samenleving, de instellingen en de medemensen

Ik voel mij niet geremd in mijn vrijheid. Integendeel, de hoop van mijn geloof geeft mij het lef om niet elke waan van de dag te moeten beamen. Mijn spirituele levenshouding doet mij balen…

View original post 610 woorden meer

Homilie voor de huwelijksviering van Bart Vanden Berghe en Veerle Daniels


Uitgesproken op zaterdag 25 mei 2013 in de Sint-Bavokerk te Zittaart.

lezingen:
Het verhaal van Grote Haas en Hazeltje
1 Kor. 12,31-13,8a
Mc. 10, 6-9

Er zal misschien een dag komen dat Emmelien aan Bart en Veerle zal vragen naar deze dag. Ze zal foto’s van vandaag terugzien, zichzelf en haar ouders herkennen en zich afvragen wat dit allemaal te betekenen had. Wellicht herinneren ze zich dan de woorden die op deze dag gesproken zijn, de tekens die we hebben gedeeld en waarin we uitdrukking zochten voor iets dat groter is dan onze woorden: de liefde.

We hoorden in het verhaal van Grote Haas en Hazeltje hoe die twee elkaar probeerden te overtreffen in liefde… en altijd weer kon Grote Haas nog iets groters bedenken. Want voor de liefde kunnen we nooit woorden vinden die haar helemaal omvatten. Altijd weer is zij groter dan wat wij kunnen begrijpen. Zo is het ook met God zelf, die liefde is.

De liefde zoekt zichzelf niet. Ze is op zoek naar mensenharten om er blijvend in te komen wonen. Zo blijvend, dat mensen die elkaar gevonden hebben, hun levensweg aan elkaar verbinden met het verbond dat we het huwelijk noemen. In dat levensverbond maken Veerle en Bart voor elkaar duidelijk: ik wil jouw geluk, want dat is ook mijn geluk. Elke dag opnieuw willen ze op zoek gaan naar elkaars geluk.

De liefde beeldt zich niets in. Er zullen hoogtepunten, maar ook dieptepunten zijn in hun leven. Hoeveel en wanneer, dat weet niemand vooraf. Door te trouwen zeggen Bart en Veerle aan elkaar en aan de hele wereld: wij kiezen voor elkaar. Wij willen samen de toekomst tegemoet gaan. We hebben hoop voor elkaar, voor ons gezin, voor deze wereld.

De liefde is lankmoedig en goedertieren, ze is vriendelijk en vrijgevig. In hun keuze voor elkaar willen Veerle en Bart elkaar aanvaarden en steeds beter leren kennen en waarderen. Hun liefde is als een venster voor Gods liefde, die ons door en door kent en bemint. Hij aanvaardt ons en gaat met ons op weg.

De liefde is zo sterk dat ze vruchtbaar is. De liefde van Bart en Veerle was zo sterk dat Emmelien geboren is. Zij is het levende teken van de hoop en het vertrouwen van dit bruidspaar, dat het leven de moeite waard is om geleefd te worden, om doorgegeven te worden.

Door met elkaar te trouwen, worden zij één met elkaar. Moge niets of niemand ooit deze band verbreken of aantasten. Want hier zijn wij getuige van een heilig verbond, een teken van Gods eigen liefde, een baken van geloof, een bron van hoop.

Door met elkaar te trouwen, worden zij één met elkaar. Ze vormen een gezin, die broodnodige omgeving om te kunnen leven en groeien, om thuis te mogen komen in deze wereld. Ze willen trouw zijn aan elkaar en aan hun ja-woord, omdat deze trouw inspiratie en creativiteit vraagt en brengt in hun leven.

Door met elkaar te trouwen, worden zij één met elkaar. Ze worden ook één met ons, de gemeenschap van de gelovigen. Ze geven hun huwelijk een plaats in de maatschappij en de geloofsgemeenschap. Ze worden een deel van het levende Lichaam van Christus. Ze geven zijn boodschap handen en voeten, oren en een mond.

Veerle en Bart, we zijn dankbaar dat we vandaag bij dit bijzondere moment in jullie leven aanwezig mogen en kunnen zijn. Moge Gods liefdevolle zegen altijd rusten op jullie gezin. Moge zijn vrede altijd wonen in jullie huis. Moge de liefde in jullie altijd levend en levengevend zijn voor alle mensen die jullie ontmoeten. Amen.

Homilie voor de huwelijksviering van Dirk Schuermans en Ann Cuypers


Uitgesproken op zaterdag 18 mei 2013 in de Sint-Jan-Baptistkerk te Kerkhoven (Lommel).

lezingen:
Hoogl. 2,8 10.14.16a;8,6 7a
1 Kor. 12,31-13,8a
Mt. 19,3-6

De liefde is een boeiend mysterie. Wanneer de liefde mensen samenbrengt, zoals Ann en Dirk vandaag, beseffen we maar pas waartoe ze in staat is. Liefde kan je leven veranderen. En niet één keer, maar telkens weer opnieuw. Dat komt omdat in de liefde de scheppende kracht van God aan het werk is. Het wezen van God is immers de liefde zelf.

Zonder de liefde wordt ons leven als een schelle cimbaal of een holle boom: het ziet er misschien nog mooi uit, maar vanbinnen is het doods en leeg, er zit geen muziek meer in.

Liefde is ook onverbiddelijk en duidelijk. Zoals we in de eerste lezing hoorden: met de onverbiddelijkheid van de dood sluit zij elke andere buiten. Het gaat dan over de liefde die twee mensenlevens aan elkaar verbindt tot een huwelijk. Door te trouwen zeggen verloofden: ik wil jouw lotgenoot zijn, jouw tochtgenoot, een leven lang.

Soms wordt de liefde bedreigd. Er zijn in een huwelijksleven niet alleen goede en blije dagen. Maar zelfs de stortvloeden van tegenspoed zijn niet opgewassen tegen de kracht van de liefde. Dat wil zeggen: wanneer je hard genoeg aan de liefde werkt en blijft investeren in je relatie. Het vraagt edelmoedigheid en geduld om van een relatie een goed huwelijk te maken. Maar bovenal vraagt het de openheid om in de veranderlijke realiteit van de liefde te durven gaan staan. Mensen groeien en evolueren. Door te kiezen om samen op weg te gaan, nemen Ann en Dirk vandaag de beslissing om die uitdaging samen aan te gaan. Niemand weet wat de toekomst hen zal brengen. Daarom ook vragen zij in deze viering de steun van God en van de mensengemeenschap. En juist omdat de liefde een geschenk van God zelf is, mogen we erop vertrouwen dat  Hij deze twee mensen wil zegenen en begeleiden in hun levenskeuze.

Meer nog: vandaag houdt God ons in dit bruidspaar een beeld voor van wie Hij zelf is: gevende liefde, aanvaarding, grenzeloos respect, edelmoedige trouw en oprechte aandacht voor wat de ander nodig heeft om gelukkig te zijn. De liefde maakt een bruidspaar tot een beeld van God, tot een teken van wie Hij ten diepste toe is en wil zijn.

Trouwen voor de kerk betekent niet in de eerste plaats dat we in een kerkgebouw zijn om deze blijde gebeurtenis te vieren. De belangrijkste betekenis van “trouwen voor de kerk” is te vinden in de gemeenschap mensen die hier vandaag samengekomen is om getuige te zijn van het ja-woord van Ann en Dirk. Jullie allen, zijn hier gekomen om achter deze trouwbelofte te staan, haar te steunen… en natuurlijk ook wel om deze blijde dag feestelijk te vieren.

Beste Ann en Dirk, neem vandaag en alle dagen van jullie samenzijn die steun aan. Trouwen doe je met elkaar, maar die trouw krijgt pas z’n volle betekenis wanneer die wordt ingebed in een gemeenschap van mensen die jullie huwelijk erkennen en respecteren. Jullie vormen vanaf vandaag een gezin, een belangrijke basiseenheid in onze samenleving. Door te trouwen gaan jullie ook een engagement aan van verbondenheid en medeverantwoordelijkheid voor die samenleving, voor die gemeenschap van gelovigen en niet-gelovigen. Jullie spelen mee een rol in haar toekomst en leefbaarheid. Door de opvoeding van jullie kinderen nemen jullie deel aan het bouwen aan de wereld van vandaag en morgen.

Naast een verantwoordelijkheid zal jullie huwelijk ook genieten mogen zijn. Dat is wat we jullie in elk geval toewensen. Genieten kan je van grootste momenten, zoals dit, maar ook – en misschien nog meer – van de kleine alledaagse dingen. Vaak zal het af hangen van factoren waar je helemaal niets aan te zeggen hebt, zoals het weer… Voor wie de zon in het hart heeft, is regen geen domper, maar een welkome verfrissing voor al wat groeien mag en leeft.

We wensen jullie een boeiende en gelukkige toekomst, omringd door jullie familie, vrienden, collega’s en de ontelbare mensen die jullie levensweg nog zullen kruisen. We wensen dat jullie huis ook altijd een thuis mag zijn voor jullie gezin, een plaats waar in openheid en genegenheid lief en leed gedeeld kunnen worden. We bidden vandaag en in de toekomst voor jullie, dat Gods Geest in jullie harten woont en daar de liefde als een onuitputtelijke bron van genade laat stromen. Amen.

Homilie voor de huwelijksviering van Jo Van Genechten en Elise Cuypers


Op vrijdag 17 mei 2013 gaven Jo en Elise elkaar het ja-woord in de  Sint-Bavokerk te Zittaart. Deze woorden mocht ik er uitspreken als homilie.

Lezingen:
Als je zomaar in de wereld komt, weet je niet wat liefde is
Genesis 1    De schepping van de mens
Mattheus    Al wat je voor de minste onder mijn broeders hebt gedaan…

Broeders en zusters,
de liefde heeft vandaag twee mensen tot hier gebracht om met elkaar te trouwen. En daarvan mogen wij getuige zijn. We mogen hier in deze plaats van gebed en geloof zien en horen hoe Jo en Elise hun levens aan elkaar verbinden door hun trouwbelofte. Het is een bijzonder voorrecht om dat te mogen beleven. In de eerste lezing mochten we horen hoe de liefde in het leven van de mens kan groeien. Onverwacht en onvermoed komt ze in het leven van mensen binnen. Het begint met liefde voor de mensen om je heen, je ouders, je broer of zus. Je wordt welkom geheten in een gezin, je krijgt er een naam. Je wordt iemand, die bemind kan worden en gaandeweg ook zelf leert lief te hebben.

Misschien is dat wel de manier waarop we het meeste op God lijken: door lief te hebben. Als God in het scheppingsverhaal zegt: “nu gaan Wij de mens maken naar ons beeld, op ons gelijkend”, gaat het er niet zozeer om of God ook twee ogen en twee handen heeft, maar wel om wat God is en doet: liefde. Uit liefde, die een tegenover zoekt, heeft God de mens geschapen. Voor de liefde zijn wij in het leven geroepen. En door de liefde leren we ook het goede in de wereld te ontdekken en te waarderen. Jo en Elise hebben dat goede ontdekt in elkaar en kiezen daarom voor elkaar.

Voor zichzelf, maar ook voor ons allemaal geven ze door de keuze van de evangelielezing een opdracht mee, een wegwijzer om de goede weg in het leven te blijven vinden. “Al wat jullie hebben gedaan voor de minste onder mijn broeders en zusters, hebben jullie voor Mij gedaan,” zegt Jezus. Liefde is niet alleen iets dat gevoeld en beleefd kan worden, maar ook iets dat gedaan moet worden. In de eerste plaats geeft Jezus daarbij de voorrang aan hen die de liefde het meeste nodig hebben: zij die hongerig, dorstig, arm of gevangen zijn. Dat kan je zowel letterlijk als figuurlijk begrijpen. Hoeveel mensen hebben er niet honger naar een beetje aandacht, of dorst naar een woord van verzoening? Zij hebben onze liefde hard nodig. Jezus maakt het heel duidelijk: alles wat we voor een ander doen, heeft ook betekenis bij Hem. Het doet ertoe wat we in dit leven doen of nalaten. Ook al weten we niet precies hoe dat gebeuren zal, en nog minder wanneer, onze goede en slechte daden zullen niet vergeten worden door God. Hij beschouwt alles wat we goed doen voor een ander als een weldaad voor zichzelf, alsof je het voor God zelf gedaan zou hebben. We kunnen God dus ook dienen door onze naaste te dienen.

Elise en Jo, door met elkaar te trouwen worden jullie elkaars bevoorrechte tochtgenoten in het leven. Het christelijk huwelijk is een dubbele beweging van wederzijds jezelf schenken en elkaar aanvaarden. Het is de belofte om elkaar trouw te blijven dienen in de liefde. Niet als slaven van elkaar, maar als zorgzame echtgenoten. We wensen jullie vandaag en alle dagen van jullie samenzijn alle geluk en goeds toe. Wees een warme thuis voor elkaar en voor de kinderen die jullie hopen te verwelkomen. Maar blijf ook steeds open staan voor de armen en kleinen die ook jullie liefde nodig hebben. Dan zal het Rijk der Hemelen al tijdens jullie leven een plaats krijgen en groeien. Dan zullen ook voor jullie de woorden klinken: “Kom, gezegenden van mijn Vader en neem het koninkrijk in bezit dat vanaf het begin van de schepping voor jullie klaar ligt.” Want jullie zijn voor de liefde geschapen, van bij het begin. Leef dan in die liefde, alle dagen van jullie leven. Amen.

 

Homilie voor de 6e zondag van Pasen C


Vandaag mocht ik voorgaan in de eucharistieviering van de abdijgemeenschap en hield er deze homilie:

lezingen:

Handelingen 15,1-2.22.29
Apokalyps 21, 10-14.22-23
Johannes 14, 23-29

Ik ga heen, maar Ik keer tot u terug”, zegt de Heer.

En ook: “Als iemand mijn woord onderhoudt zullen de Vader en Ik tot hem komen en verblijf bij hem nemen.”

Broeders en zusters, deze woorden uit de afscheidsrede van Jezus klinken ons tegelijk bedroevend en verheugend in de oren. In deze dagen voor Hemelvaart wordt ons vanuit het evangelie dat dubbele gevoel aangereikt. Er is nog steeds de vreugde om de verrijzenis, maar er is ook het besef dat er ons nog iets anders te wachten staat. Of beter gezegd: we hebben nog Iemand te verwachten: de heilige Geest.

Jezus noemt hem de Helper, die ons alles zal leren en in herinnering brengen wat de Heer gedaan en geleerd heeft. Maar opdat Jezus de Geest zou kunnen zenden, moet Hij naar de Vader terugkeren. Vanuit de glorie van de Vader zal Hij de Geest zenden aan wie er om vragen. Hij heeft immers aan zijn leerlingen beloofd dat allen die er om bidden, de heilige Geest zullen ontvangen.

Vorige zondag hoorden we in het evangelie hoe Jezus ons het nieuwe gebod van de Liefde geeft. Liefde die zichzelf helemaal wegschenkt, liefde die leven geeft. Dat is het woord waarvan Hij zegt dat, als we het onderhouden, we door de Vader bemind zullen worden. Meer nog: God zal bij ons zijn verblijf nemen als we daadwerkelijk de naaste beminnen zoals Jezus ons heeft liefgehad.

Wij kunnen dus allemaal tempels worden van God, levende plaatsen waar Hij woont en werkzaam is in deze wereld. In het nieuwe verbond is er geen andere tempel nodig dan de plaats waar God verblijft. We moeten Hem niet ver gaan zoeken. Als we de liefde beoefenen, woont Hij in ons hart.

Het nieuwe Jeruzalem dat uit de hemel neerdaalt, dat zijn wij, dat is de kerkgemeenschap. Dit beeld uit de Apokalyps confronteert ons met de vraag in hoeverre de kerkgemeenschap een gemeenschap is waar God kan wonen. Zijn wij een gemeenschap die in geloof en liefde een licht is voor de wereld? En is God werkelijk het licht in ons leven? Of blijft Hij maar een vage achtergrondfiguur? In welke mate zijn wij een gemeenschap waarin mensen zich thuis kunnen voelen, waar mensen welkom zijn? Welke drempels en poorten leggen wij onszelf en anderen in de weg, die ons verhinderen of bemoeilijken die Stad van God binnen te gaan?

Met die vraag zaten ook de apostelen in de eerste lezing. Hoe hoog moeten we de drempel leggen voor wie tot onze geloofsgemeenschap wil behoren? Zoals we in de eerste lezing hoorden, hebben de apostelen het wijze besluit genomen dat alleen het hoogstnoodzakelijke opgelegd moet worden aan nieuwe leden, zeker niet meer dan de gevestigde leden zelf konden dragen. Om christen te worden, hoef je niet eerst onder de joodse wet te gaan leven. Hoe lofwaardig zo’n levenswijze ook mag zijn, ze is geen voorwaarde om een echte christen te kunnen worden. De enige geboden die voor alle mensen gelden, zijn de geboden die Noach na de zondvloed aangereikt kreeg: zich onthouden van afgoderij, van ontucht en van het eten van verstikt vlees en bloed. Dat beschouwde men toen als het minimum om met God een verbond aan te kunnen gaan. Daarmee wordt de joodse wet niet van tafel geveegd, maar wel gerelativeerd. Die Thora mag geen hindernis zijn, enkel een verdieping van de relatie met God en de geloofsgemeenschap. Zo bleven veel joden in het begin van geschiedenis van de christelijke gemeenschap de Wet onderhouden, net zoals Jezus dat gedaan heeft.

Zusters en broeders, de lezingen van deze zondag zetten ons aan het denken over hoe we werkelijk en trouw een volgeling van Jezus kunnen zijn. Hijzelf heeft ons daarbij zijn vrede aangezegd. Laten we leven als mensen van vrede en liefde, naar het beeld van God. Zo zullen wij individueel en als gemeenschap een plaats zijn waar God zijn verblijf kan nemen. Zo kunnen wij een licht zijn voor deze wereld. Amen.

Homilie voor de huwelijksviering van Frank Willems en Karen Lox


Homilie voor de huwelijksviering van Frank Willems en Karen Lox

Sint-Bavokerk Zittaart – zaterdag 14 juli 2012

 

lezingen:
het verhaal van Hazeltje
Genesis 1,26-28.31a
Johannes 15, 12-16

 

Een plagerijtje in een horecazaak kan grote gevolgen hebben…

Het kan het begin zijn van een groots avontuur; van twee mensen die tot de conclusie komen dat ze van elkaar houden en bij elkaar willen zijn, hun leven lang. Zoiets is ook jullie, Karen en Frank, overkomen. Het is een verhaal dat doorverteld kan worden aan jullie kinderen, aan jullie vrienden, aan wie het maar horen wil.

Het verhaal van Hazeltje en grote Haas is ook zo’n verhaal: het gaat over liefde die zo groot wordt, dat ze niet meer te meten is. Het opbod van de twee personages maakt het stapje bij stapje duidelijk: liefde is onmetelijk, onovertroffen en onschatbaar. Liefde heeft iets oeverloos: het maakt van twee individuen oneindig veel meer dan een tweetal, een koppel. Kijk maar naar de twee dochtertjes die jullie mee naar hier kunnen brengen. Deze soms levendige jongedames wijzen jullie de weg voor de toekomst: voortdurend ontdekken en leren, blijven zoeken en proberen.

Zo kan je bijvoorbeeld tot de ontdekking komen dat alles wat ons omringt een geschenk kan zijn. Dat is ook de diepere boodschap die er uit het eerste hoofdstuk van het boek Genesis spreekt. De mens is door God gewild. Hij roept ons in het bestaan om met Hem en met elkaar relaties aan te gaan. Meer nog: het gaat niet enkel om een relatie, maar om een verbond. God schenkt ons de schepping om er iets goeds van te maken. Hij schenkt ons aan elkaar om goede dingen te doen. Toen Hij alles aan ons gaf, zag Hij dat het heel goed was. Het is onze opdracht om van deze wereld een plaats te maken die voor mensen en voor God goed genoemd kan worden.

Volgens Jezus is er alvast één weg die we kunnen volgen om dat inderdaad te realiseren: de liefde. Dat is het hoogste gebod en het grootste geschenk in het leven van mensen. Liefde is heel concreet en toch is het tegelijk een mysterie, iets dat aan ons begrijpen ontsnapt. Maar iedereen die de liefde ooit beleefd heeft, weet feilloos het verschil aan te geven.

De liefde geeft richting aan ons leven: we kunnen haar volgen of er tegenin gaan. Als we de liefde volgen, geven we onszelf, elkaar en anderen ruimte om te bestaan, om te leven. Zo kan je stellen dat mensen geboren worden door de liefde. Want als je ter wereld komt in een huis of een plaats of een volk zonder liefde, dan zal je je nooit helemaal mens voelen. Dan blijf je voorgoed een soort halfmens met een diep gemis.

 

Vandaag willen Karen en Frank elkaar die liefde toezeggen en hun leven en toekomst aan elkaar verbinden. Met Tess en Lies zetten ze hun bestaan als gezin verder in een nieuw licht. Heel wat dingen zullen hetzelfde blijven als nu. Ik ga me niet aan een opsomming wagen. Maar hier en daar zal je merken dat er een accentverschuiving is, of dat een en ander een nieuwe of grotere betekenis gekregen heeft.

Samen met alle mensen die er vandaag bij zijn en verbonden met wie er niet bij kan zijn, wens ik jullie vieren een prachtige toekomst toe.

Goede Week en Pasen in de abdij van Averbode (2009)


zo 5 april: Palmzondag
11u00: abdijkerk: plechtige eucharistieviering met palmzegening en -processie
15u00: abdijkerk: Passievespers met koor Wodan Skalden
18u00: abdijkerk: completen (dagsluiting)

do 9 april: Witte Donderdag
12u00: abdijkerk: middaggebed
16u30: abdijkerk: boetedienst
20u00: abdijkerk: plechtige eucharistieviering met voetwassing,
daarna gelegenheid tot aanbidding tot 22u30

do 9 – zo 12 april: Op weg naar Pasen… met jongeren.

vrij 10 april: Goede Vrijdag
12u00: abdijkerk: middaggebed
15u00: abdijkerk: kruisweg, samen met de parochiefederatie Averbode
20u00: abdijkerk: dienst van Goede Vrijdag met passieverhaal, kruisverering en communiedienst

za 11 april: Stille Zaterdag
12u00: abdijkerk: middaggebed
18u00: kapittelzaal: avondgebed
21u30: abdijkerk: Paaswake met eucharistieviering

zo 12 april: Pasen
11u00: abdijkerk: plechtige eucharistieviering
16u00: abdijkerk: Paasvespers volgens de premonstratenzertraditie
18u00: abdijkerk: completen (dagsluiting)

ma 13 april: Paasmaandag
11u00: abdijkerk: eucharistieviering
18u00: abdijkerk: Paasvespers (ook op alle andere dagen van de Paasweek)

zo 19 april: Beloken Pasen
18u00: abdijkerk: Paasvespers (slot van het Paasoktaaf)


Bezoekers:

  • 110,894 pageviews

Archief

Follow De blog van Vincent on WordPress.com

Voer je e-mailadres in om deze blog te volgen en om per e-mail meldingen over nieuwe berichten te ontvangen.

Doe mee met 2.191 andere volgers


%d bloggers liken dit: